Je kunt mij bellen of mailen: 06 - 818 353 02|info@hoogbegaafdencoach.nl

Chaos in je hoofd en mijn 10 tips voor orde

Chaos in je hoofd, hoe herkenbaar is dat voor een hoogbegaafde?

Altijd maar weer de radartjes die blijven draaien, hoe harder hoe leuker lijkt het wel. Het is net een grote kermis in mijn hoofd.

Het moment dat je op de kermis misselijk wordt van het draaien, is dat moment bij mij dat het lijkt alsof alles teveel is geworden. Alles is leuk, ik wil alles ook doen en natuurlijk moet het ook nog eens allemaal perfect.

Hoe gek kun je zijn, om jezelf dat allemaal op te leggen? Heel gek, volgens mij. Ik heb het moment van misselijk worden op dit moment bereikt. Zoveel plannen, zoveel ideeën, allemaal even leuk maar het lijkt wel of ze ook allemaal NU moeten worden uitgevoerd. Waarbij de belangrijkste dingen in mijn leven onder druk komen te staan.

Als ik zo door ga is de bekende burn-out snel bereikt. Ik ken mijzelf nu goed genoeg om te weten wanneer dat moment nadert. Ik heb al eerder een burn-out gehad, dus dat wil ik zien te voorkomen. Dat is het mij niet waard.

Afgelopen 2 weken heb ik mijzelf gedwongen om na te denken, Smirk over hoe nu verder. Een planning maken is niet heel moeilijk, dat leg ik zo nog wel uit, maar prioriteren dat is de kunst.

Ik heb op basis van mijn eigen oefening gezorgd voor rust. Ik heb keuzes gemaakt, wat vind ik belangrijk; wat moet er nu gebeuren; wat mag er ook wel later of veel later gebeuren en wat hoef ik eigenlijk helemaal niet te doen.

Een belangrijk besluit wat ik heb genomen is om te luisteren naar mijzelf, te voelen wat is goed voor mij. Voor wie ben ik allemaal dingen aan het doen en voelt dat nog steeds goed?

Hierdoor heb ik besloten om, veel meer tijd aan mijn gezin te gaan besteden en heb ik alle plannen voor uitbreiding van hoogbegaafdencoach.nl even in de koelkast gezet. 

Ik blijf gewoon mijn blogs schrijven (misschien niet meer zo regelmatig als nu) ik zal mijn facebookpagina blijven voorzien van interessante updates, maar meer ook niet op dit moment.

Daarnaast ga ik meer tijd besteden aan mijn andere activiteit The Project Center BV, daar in januari 2014 de lancering van onze "projectmanagement app" gepland staat. Tsja, hoogbegaafden doen nu eenmaal veel dingen te gelijk, maar ook hoogbegaafden zijn mensen en geen machines die je 24 uur per dag op volle toeren kan laten draaien.

Ik heb dus heel bewust gekozen voor een paar dingen, de rest zal ik dus moeten laten. Door dit bewust te doen kun je dit ook doen zonder jezelf schuldig te voelen dat je dus andere dingen niet meer doet. Die komen wel weer als er weer ruimte is.

Ik wens je nog een fijne zondag, en o, ja hieronder mijn 10 tips om je hoofd weer op orde te krijgen.

10 tips om je hoofd leeg te krijgen, nou ja niet leeg, maar weer even de druk eraf halen.

  1. Ga op een rustige plek zitten en pak een pen en een stuk papier;
  2. Schrijf alle ideeën, gedachten, plannen, de dingen die je moet van jezelf etc willekeurig op papier;
  3. Ga de rest van de dag wat anders doen, ontspan. Je hoeft niet meer bang te zijn dat je wat vergeten bent, want alles staat op papier;
  4. Ga weer (een andere dag) op een rustige plek zitten en pak je volgeschreven papier erbij;
  5. Tel alle opmerkingen die je hebt opgeschreven en zet dat getal even boven aan het papier;
  6. Als je bent bijgekomen van het getal (ik vermoed zomaar dat het een groot getal is) maak je een tabel van 1 tot "jouw getal";
  7. Nu geef je alle opgeschreven zaken een getal van je tabel (1 is heel belangrijk en hoe hoger het getal hoe onbelangrijker het is). Je mag dus elk getal maar 1 keer gebruiken (dat wordt een leuk gevecht met jezelf 🙂 );
  8. Nu schrijf je alle opmerkingen die je hebt genummerd van 1 t/m 10 op een nieuw papier;
  9. Neem op een rituele manier afscheid van het eerste papier waar alles op stond, dit heb je echt niet meer nodig;
  10. Herhaal stap 7, 8 en 9 totdat je nog maar 5 punten open hebt staan, en ik kan je vertellen dat is echt wel veel.

Gefeliciteerd je hebt nu structuur aangebracht en rust. Deze oefening kun je zo vaak doen als je wilt, maar niet eerder nadat je minimaal 2 van de overgebleven 5 punten hebt opgelost.

 Als jij andere manieren hebt om je hoofd leeg te krijgen, danwel om orde aan te brengen dan lees ik dat graag in je reactie. Alvast bedankt.

2016-10-24T07:18:32+00:0013 Comments

13 Comments

  1. Bie 28 april 2016 van 01:17 - Antwoorden

    (Beste Jan, neem aub geen aanstoot aan wat ik schrijf bij punt 3 - het is gewoon eerlijk wat 'in mij' gebeurt, en geen oordeel over uw tips, die duidelijk nuttig voor véél mensen zijn.)

    [...Ik denk: 'Wauw! 10 tips, kort lijstje, dat moet haalbaar zijn!' Maar ik probeer even de daaropvolgende minuut te vertragen:
    Ik lees punt 1. M'n hoofd reageert met 'allerlei'
    (jamaar mag dat dan niet gewoon nu even in een ander venster en bestaat er éigenlijk wel een écht rustige plek en papier is zo bomenvretend en t zal toch zeker ook wel gewoon een potlood en bik mogen zijn of zou het iets met melancholie en lang vervlogen tijden en inkt hebben te maken want toevallig gebruikt P. ook altijd een pen en die haalde als kind een stuk lager op testen maar is toevallig ook een stuk rustiger rattataaataaataaaa...)
    Ik lees (onderhand) punt 2. M'n hoofd reageert met 'allerlei in het kwadraat'
    (hoezo alles dat gaat toch helemaal niet dan doet mijn pols binnen de kortste keren pijn en is alles dan tot het op zou zijn dat gaat toch helemaal niet ik kom nog niet aan euhm goh kan éigenlijk iemand dat ooit 'tot het op zou zijn' gaat dat bij 'normaalbegaafden' niet gewoon bruikbaarder en trager en als ik er een rem op zet door een alarm te zetten werkt het dan nog wel en damned als ik nog maar dénk aan het proberen word ik al bang dat ik straks aan de lorazepam moet om nog iets te slapen en dan droom ik weer niks en dat lijkt me weinig zinvol dromen dienen om te verwerken en ik heb onderhand sowieso al een jaar nodig om gisteren te verwerken voor ik aan vandaag begin en stel nou dat het om een bizarre reden echt een pén moet zijn dan worden al die inkttuubjes nog in het milieu gesmeten en dan best ook nog es zo'n vloeipapiertjes want anders is het niet meer leesbaar en heb ik een blauwe hand en ratatatataaaa....)
    Ik lees (onderhand) punt 3, dat ik niet eens hálf kan uitlezen omdat ik vanzelf afhaak en m'n geest schijnbaar 'weigert' om me op het vervolg te concentreren. Begrijp je? Het LUKT niet eens...
    (Welke rest van de dag alsof er dan nog iets overblijft en weet ik éigenlijk wel wat ontspannen ís want hoezo iets anders doen wat dan wel iets anders dan denken dat doe ik toch gewoon altijd op de achtergrond van wat het ook is dat ik doe tenzij ik slaap maar dan droom ik nog en wat zijn dromen eigenlijk ben ik dan niet stiekem toch ook vanalles aan het bedenken op de achtergrond misschien kan ik dat alleen ontspannen als ik lazarus stomdronken ben of aan het klaarkomen maar dat duurt dan ook maar heel even en dat kan toch moeilijk een hypothetische 'rest van de dag' en o mijn god in het vervolg van die tips staan keiveel cijfertjes en wat nu 'niet meer bang dat ik iets vergeten ben' help zeg behalve dan zo'n hypothetische 'rest van de dag' me afvragen of ik nog wel weet waar ik dat papier heb gelegd dat ik dan straks vast in de koelkast vind omdat ik doortrapt en zonder dat m'n geheugen het bij kan houden besloten had dat ik het daar wel telkens weer vind behalve natuurlijk als ik het zoék maar trouwens heb ik mezelf niet al lang geleden geleerd van gewoon zo constructief mogelijk en functioneel alles tegelijkertijd met alle mogelijke gevolgen die ik voorzie in gedachten tekeer te gaan omdat er dan op het einde van de dag tenminste toch iéts is bereikt want dat + 2 weken plat van uitputting is nog steeds véél meer dan 3 weken lang voorbereiden en dan 2 maanden instorting omdat het allemaal wel gewéldig is in theorie maar ik er geen reet van aandurf in praktijk en het zonder hulp en delegatie niet kan bolwerken en dan moeten er ook weer sociale contacten bij en god nee ik begin er niet aan ik sta ondertussen al zolang op invaliditeit en ze willen zo lief zijn me te euthanaseren als ik erom vraag dus ik ga maar door en hoop dat ik voor m'n dood iéts zinvols heb bereikt dat verderleeft al heb ik geen kinderen want ik wou éérst een goede moeder zíjn voor ik daaraan begon en ik werd nooit klaar met het te worden en het zou zélfs nu al zo kunnen zijn als ik er nou maar es éindelijk aan uitraakte via welke verdeling ik per testament het verreikendst potentiëel aan constructiviteit voor een mooie wereld van mijn mini-kapitaaltje binnen de algemene éigenlijk best wel illusoire wereldeconomie achterliet en ratatatatatataaaaaaaaaaaaaaa..
    Eigenlijk reageer ik nog het meest, omdat ik zoek naar wat nou de doorslag gaf van 'in de shit' te belanden als niet-solitair zoogdier, geboren in een nochtans massaal aanwezige diersoort, met een existentiële noodzaak om te behoren tot een groep waarin op organische wijze de minst stressopwekkende gepaste plek per individu ontstaat...
    Hoogbegaafdheid? (naar 't schijnt relatief extreme afwijking)
    Psychische mishandeling? (je hebt 'Carrie' van Stephen King mss wel gezien/gelezen?)
    Of één van de vele dsm-termpjes die op mijn dossier kleven en een 'ziekte' betekenen: 'borderline, autismespectrumstoornis, rapidcyclingbipolairmetborderlinemechanismentengevolgevanjuvenielemishandeling,...
    Behalve een autisme-achtige extreme stress bij veel prikkels en (persoonlijk) sociaal contact dat (net daardóór natuurlijk) moeilijk verloopt, redelijk wat 'overkomen' onderhand - maar ik blíjf me maar afvragen: in hoeverre is HB nou oorzaak of net een dankbare copingstrategie?

    Voorgaande catharsis terzijde, wil ik even zeggen, aan ménsen - ik doe m'n best het niet te krijsen in volle furie, want ik heb een regelrechte kutdag wat 'HB'-zijn betreft...

    a) lees Marjolijn haar laatste alinea, en als je IQ niet hoog genoeg is om te begrijpen wat daar staat, bel dan een hulplijn die het voor je 'vertaalt' - ik hoop, ook voor Marjolijn zélf, dat zo'n hulplijn bestaat.

    b) en 'k wil aan haar woorden graag toevoegen... als je merkt dat een/jouw kind hoogbegaafd is, laat het dan merken dat het 'gewoon ok' is om begaafd te zijn zoals het is. En doe met een/jouw niet-hoogbegaafd kind krák hetzelfde! Verander die idiote indoctrinatie tot ontwikkeling van sociale hiërarchie op basis van wie de slimste is, en die we met de paplepel meekrijgen van in de peuterklas.
    - Het is een féit dat al wat bestaat, ook een volstrekt lam geborene met het IQ van een kamerplant de hele wereld beïnvloedt en verandert door gewoon te 'zijn' in relatie tot al het andere.
    - Iederéén - niet alléén HB's - zouden zich dan vlotter, beter, en stressvrijer, in relatie tot elkaar, ontwikkelen.
    - Hoe anders krijgen we ooit maatschappijen waarin mensen éxact daar zitten waar ze het zinvolst en het gelukkigst zijn én zich als dusdanig voelen? Nu is de norm sowieso: over- of onderpresteren in competitieve meting met andere(n), die niks te maken heeft met gezonde spel- of sportvormen, en die generatie op generatie cummulatieve globale stress tot gevolg kent. Vooral de hardsten, de gemeensten, degenen die willen overmeesteren en ego- en persoonlijk kapitaal winnen aan de top. Want het lijkt me onoverkomelijk moeilijk aan een 'top' - en misschien is het zelfs sowieso onmogelijk om iets echt 'goed' te doen - maar ik heb toch sterk de indruk dat daar zelden de inzichtsrijksten zitten, met het nodige verantwoordelijkheidsgevoel om zo ver mogelijk reikend overzicht over toekomstgevolgen te bekijken.
    Of is dat dan niét de 'bedoéling,' de onbewuste 'reden' van de mensheid onder die historisch zo ontstane competitiedrang?

    PS: ik kan snappen dat die vragen retorischer zijn dan ik hoopte, maar thanks om te bestaan. 't is mss niet zo lief (of zoiets) maar het doet déugd te merken dat anderen het ook echt moeilijk met HB hebben.

  2. Marjolein 13 juli 2014 van 14:41 - Antwoorden

    Wat bij mij heel goed werkt is mijn plannen onderverdelen in categorien.
    Bijvoorbeeld.
    - werk
    - vrienden/familie
    - Persoonlijk
    - Interesse's (deze kun je ook weer onderverdelen)

    Daaronder zet je al je plannen en ideeen.
    bijvoorbeeld:
    -familie: tijd doorbrengen met je kinderen (wat zou je met ze willen doen, zoveel mogelijk dingen bedenken)
    Als je alles hebt opgeschreven, kun je per rubriek gaan kiezen wat je voor de komende tijd als doel stelt.

    Je kan met jezelf afspreken dat je 1 item mag kiezen per rubriek, maar je kan daarin ook varieren net wat bij je past.

    Je kunt dit docement aanpassen op elke moment dat je er niet tevreden over bent of meer aankan. Dit kan een lastige keuze zijn, want je wil alles en het liefste nu, maar dat gaat eenvoudigweg niet... dus toch maar kiezen, hoe moeilijk.
    Zie het als je eigen logboek, waarin je bewuste keuzes maakt om jouw leven vorm te gaan geven.

    Bedenk wat werkelijk belangrijk voor je is... waar wordt je heel gelukkig van!
    Hoe meer je dat in beeld hebt, hoe meer je je eigen kracht kunt gebruiken voor je eigen doelen, ontwikkeling en indirect ben je dan ook nog een zegen voor je omgeving!!

    • Jan 13 juli 2014 van 18:57 - Antwoorden

      Dag Marjolein,

      Mooie aanvulling, dank je wel.

      groet
      Jan

  3. Erika 12 juli 2014 van 19:01 - Antwoorden

    Hallo Jan,

    het is top om je blogs te lezen. Ik vind hier altijd inspiratie en een AAAA moment wanneer weer over iets word geschreven, wat ik zo goed ken van mijn eigen leven. Ja, hoogbegaafd zijn is niet altijd leuk. En soms ook zwaar. We kunnen veel, en toch zo weinig. Een keer hebben we veel energie en in een andere moment zitten wij als een zak patat erbij, helemaal uitgeput. Onze partners hebben daar vaak last van, want wij zijn moeilijk leesbaar. We gaan voor alles of niets! En dat ´s moeilijk. Niemand weet waar wij ons precies bevinden, niemand snapt ons. Op een moment lachen en andere huilen. Zwaar....voor hun, maar ook voor ons.
    Vanaf januari dit jaar heb ik mijn eigen zaak begonnen. In begin ging het als op het wieltje, alles draaide, alles liep als het moest. Ik ging als een speer vooruit vol vertrouwen in mezelf, dat het dit keer lukt. Ik was ermee veel bezig, deed elke week 2-3 seminaars of webinaars mee, werkte tot avond laat, maakte toekomst plannen, leerde, en was overal bij, wat mij kon helpen aan vooruitgang in mijn firma. En nog daarbij moest de huis tip-top uitzien, dieren verzorgd zijn, en alle hobbys gedaan. En toen kwam de klap, een pech naar de andere. Ik hoefde niet eens de deur uit gaan, en ik hoorde slechte nieuws, of het gebeurde iets in mijn omgeving wat mij op mijn knieën zette. Alsof ik het niet helemaal in mijn handen had. Ik moest " noodgedwongen" stopen en rust nemen. Mijn omgeving zag het dit keer wel, en waarschuwden mij, dat ik weer te veer ga. En ik ging. Maar ik zie het niet, ik voel het niet! Wat moet ik ermee? Al mijn hele leven lang kan ik niet omgaan met grenzen zetten. Ik zie dat ik te veer ben gegaan meestal pas, als het te laat is. Zelf had ik vroeger een spel met mij gespeeld: hoeveel kan een mens hebben? "Nou, niet veel", dat was mijn conclusie......naar talloze blessuren, uitputting, burn-out. En toch leer ik het niet! Maar zo kan ik moeilijk verder met mijn zaak. Het gaat niet om 3 maanden volop te lopen en dan 3 maanden uit de running zijn wegens uitputing, helaas. Hoe doen de anderen dat dat ze het volhouden? Die over wie ze in tijdschriften schrijven, dat ze zo succesvol zijn? Hebben ze een elixir, betere strategie of kunnen ze beter hun hoofd leegden? Want sommigen gaan vol aan erop en kunnen ze het toch volhouden! Voor mij een raadsel.....
    Al meer dan een maand doe ik rustig aan. Kom langzaam bij. Ben weer aan het plannen, en denken hoe en wat verder. Maar het gaat langzaam. En elke keer naar zo een periode verlies ik een stukje vertrouwen in me zelf, dat ik het red. In deze informatievolle leven, milioen keuze mogelijkheden, en veel druk waar mensen niet de tijd krijgen om te kunnen rusten.

    Ik kom wel uit....het heeft alleen wat tijd nodig.

    Bedankt

    Erika

  4. […] Mijn oplossing of tip voor jullie is mijn 10 stappen methode om prioriteit te bepalen en op die manier chaos te verminderen. Want deadlines leveren mij chaos op. Die kun je hier lezen. […]

  5. […] Overigens kun je voor het stellen van je doel de tips gebruiken uit deze blog. […]

  6. Simon Bakker 18 november 2013 van 07:36 - Antwoorden

    Chaos in je hoofd... Hoe meer ik mij bewust word van mijn hoogbegaafdheid, hoe meer chaos ik in mijn hoofd ontdek/herken. Moe wordt ik van mijzelf, mijn gedachten en gevoelens. Overal in geïnteresseerd, alles leuk vinden, alles belangrijk vinden... altijd maar weer tijd tekort. Ik ga er vanuit dat ik nog geen burn-out heb, hoewel ik mij afvraag of ik me niet groter voor doe (of moet doen van mijzelf) dan dat ik ben. Wat ben ik blij deze web-site te hebben gevonden: ik ben niet alleen.

  7. Judith 9 oktober 2013 van 11:03 - Antwoorden

    CHAOS
    Regelmatig is het leven een chaos. Om mij heen en in mijn hoofd. Niet te stoppen ideeën die komen en gaan. Woorden en beelden die door mijn hoofd schieten om even snel uit mijn bewustzijn te verdwijnen als ze kwamen. Dingen die ik graag langer had willen vasthouden maar ook liever niet had gezien.
    De ellenlange discussies die op niets uitdraaien, inzichten op persoonlijk vlak maar ook op universeel niveau. Dingen weten, zien, horen, voelen en ruiken die anderen schijnbaar niet opmerken. Verder denken dat iedereen in mijn omgeving en niemand die dat snapt. Soms ben ik echt jaloers op mensen die in een schijnbare "simpele" dimensie leven.
    Ook ik heb een burn-out gehad. Dat overkomt je nooit meer. Tot de volgende op de deur staat te rammen en dan nog ben je je er niet van bewust. Waarom niet? Je zit gevangen in je denkwereld vol met overlevingsmechanisme, eergevoel, faalangst, plichtsbesef, hopeloze positiviteit en het onvermogen om het een halt toe te roepen.
    Het lijkt veel op een bipolaire storing in je hoofd. Je bent hyper attent/alert/gemotiveerd om je taak zo goed mogelijk uit te voeren. Je bent loyaal, flexibel, gefocust en gebrand op een goede afloop. Voor wie?? Zeker niet voor jezelf want voor je het weet zit je thuis als een leef omhulsel, zonder doel, zonder focus, zonder moraal en zonder levenslust/energie.
    En degene die je bijstonden op je weg ernaartoe keken vol bewondering toe hoe je dat allemaal deed en verzuimde je te waarschuwen dat het toch echt niet goed met je ging.

    Je had het zelf kunnen weten toch?! Slecht slapen, humeurig, moe, nachtzweten, geen tijd voor andere dingen en je hoofd ging maar door. Geen ruimte voor rust alleen voor chaos.
    Noodgedwongen heb ik dingen in mijn leven moeten veranderen. Voor mij! Om te kunnen overleven in deze hectische wereld waar je nooit goed genoeg bent. In deze consumptiemaatschappij waar we alle bronnen uitputten en dan opzoek gaan naar een nieuwe, ook mensen.
    Ik heb keuzes gemaakt wie ik wel en niet in mijn leven wil/kan hebben. Dat heeft consequenties want onderweg verlies je ook mensen die je nog wel had willen zien. Ik hoef niet meer alles te doen, zien en willen. Ook nu heb ik nog dagen dat ik mijn hoofd heel graag uit zou willen zetten. Gewoon stilte maar dat is onmogelijk dus daar moet ik mee leren leven.

    Heel vaak gaat dat goed tot er iets emotioneels gebeurt: iemand die mij (on)bewust emotioneel pijn doet of zoals laatst toen een kennis had besloten eruit te stappen. Het begrip voor zijn actie sloeg in als een bom. Het begrijpen van zo'n allesbeslissende actie kan vernietigend zijn en je weer even op de bodem van je put zetten. Het veroorzaakt weer een nieuwe chaos in je hoofd en zo zullen er altijd momenten zijn en blijven.
    Het wordt nu de opdracht/uitdaging om daar zo goed mogelijk mee leren om te gaan.

    • Jan 27 oktober 2013 van 20:31 - Antwoorden

      Dag Judith,

      Ik lees dat je veel mee maakt, maar ook veel zelf aan het doen bent volgens mij? Lastig om nu niet een controle vraag te kunnen stellen.
      Hoe goed kennen de mensen om je heen jou? Mag je verwachten dat zij je een signaal geven? Ik denk dat het een mooi moment is als dat gebeurt, maar uiteindelijk ben jezelf verantwoordelijk voor hoe jij de dingen doet.
      Zelf opletten of je niet over je grenzen heen gaat. Zelf ruimte en tijd maken voor jezelf. De rest is minder belangrijk. Maar dat is zoals ik het zie.
      Ook ik weet als geen ander dat dat lastig is. Het hoofd wil zoveel.
      Het doet mij verdriet om te lezen dat je een dergelijke ervaring hebt meegemaakt, dat is zeker niet leuk, maar vergeet niet dat ook dat het besluit is geweest van je kennis. Daar kan niemand iets aan veranderen.
      Probeer jezelf af te schermen, je grenzen stellen, en put energie uit de dingen die je leuk vindt, je passie.

      Het blijft een keuze om in deze maatschappij mee te doen of niet. Ik zeg niet dat het niet lastig is, maar er zijn altijd mogelijkheden. Maar zoals altijd elke keuze heeft ook een andere kant, en dat hoort bij de keuze.

      Succes en strekte.

      Groet

      Jan

  8. marcel 6 oktober 2013 van 00:10 - Antwoorden

    Het lezen van de oefening geeft me al rust in mijn hoofd. Zo simpel kan het zijn = gedaan worden. Thanx

    • Jan Everts 6 oktober 2013 van 11:09 - Antwoorden

      Mooi dat het lezen van de tips al helpen. Dat lukt mij niet hoor 🙂

  9. Hugo Bakker 5 oktober 2013 van 21:59 - Antwoorden

    Dankjewel Jan, ik zal het er af en toe bijpakken 😉
    groet, Hugo

Reageer