Je kunt mij bellen of mailen: 06 - 818 353 02|info@hoogbegaafdencoach.nl

Paardencoaching

paardencoachingTweede Paasdag heb ik een workshop gevolgd "coachen met paarden" bij Wendela Den Tonkelaar.

Wat heeft dit met coachen van hoogbegaafden te maken? Ik ga het je in deze blog vertellen.

Heel bijzonder!

Ten eerste moet ik toegeven dat het een heel erg bijzondere ervaring was. Ik heb verder helemaal niets met paarden. Ik ben er niet bang voor (wat ook bleek in de "bak"), ik vind het prachtige en intrigerende dieren, maar dat is het dan ook.

Paarden, om te beginnen, zijn kudde dieren. Van nature zijn het prooidieren in tegenstelling tot mensen die van oorsprong roofdieren zijn. Door dit heel belangrijk onderscheid, zijn paarden in staat om op energie niveau te kunnen reageren. Hetzelfde niveau dat wij mensen ook hebben, alleen hebben wij het door onze capaciteit om complex te kunnen denken, heel erg moeilijk gemaakt. Paarden reageren instinctief. Mensen van nature ook maar en zeker hoogbegaafden zitten veelal in het hoofd en zetten het instinct feitelijk uit, of drukken het heel erg naar de achtergrond.

Misleiden

Paarden laten zicht niet misleiden. Mensen onderling kunnen dat wel doen; een masker opzetten, en je anders voordoen dan je werkelijk bent werkt niet bij paarden. Die merken direct of jij congruent handelt, of jij authentiek bent. Ben je dat niet dan reageert het paard niet op jou of loopt zelfs weg. (Dat is voor een paard een waarschuwing en vlucht).

Het feit dat het paard niet te misleiden is, geeft een prachtige kans om direct feedback te krijgen op jouw interactie met het paard. Uiteraard is daar begeleiding van een professionele paardencoach bij nodig. Zij kunnen de lichaamstaal vertalen en omzetten in gerichte feedback.

Spiegelen en contact maken

Het paard spiegelt. Het spiegelt jouw innerlijke toestand en de wijzigingen die jij daar op aanbrengt. Zelf heb ik kunnen ervaren wat dat betekent. Ik vind het bijvoorbeeld heel lastig om (los van mijn beroep als coach) contact te maken met mensen. De eerste oefening die ik moest uitvoeren, was de bak ingaan in en contact met het paard te maken. Nou, ik kan je zeggen dat er van alles gebeurde behalve contact gemaakt. Ten eerste was ik zenuwachtig om alleen in de bak met een relatief groot paard te zijn. Die spanning bij mij, zo vertelde de coach, was al reden genoeg voor het paard om afstand te houden. Toen ik daarna de bak verliet, en echt zo'n zucht van verlichting los liet, waarbij dus de spanning mijn lichaam verliet, kwam het paard direct naar mij toe. Mijn spanning was weg. Voor het paard was het een signaal dat er geen gevaar was. Nu wilde ze wel eens weten wie ik was.

Met die wetenschap heb ik verder gewerkt met het paard en bij het opnieuw contact maken, kon ik oefenen met kleine aanpassingen om te zien wat de reactie daarop was. Nogmaals heel bijzonder. Ik was dus, en jij dus ook, in staat om met kleine aanpassingen een opening te geven om contact toe te laten. Maar ook met de wetenschap dat als ik dat wil dat, het ook kan. Zoals ik ook al wist en daardoor ook mooi kon oefenen, wat ik uitstraal krijg ik terug. Dat is wat ik veel van mijn klanten vaker voorspielgel. Jij bepaalt dus wat de ander teruggeeft en niet andersom.

Ook mensen voelen het basisinstinct alleen doen wij er helaas veel te weinig mee.

Andere les welke ik zag bij een collega coach, is soms is het handig om eerst te volgen en daarna de leiding te nemen, in plaats van direct de touwtjes in handen te nemen. Hiermee wordt vertrouwen gekweekt en daarna is een kleine aanpassing in uitstraling voldoende om invloed te kunnen uitvoeren.

Moraal van dit verhaal?

Ik zou iedereen deze ervaring aanraden. Natuurlijk heel slecht voor mijn praktijk, maar een paard is eigenlijk veel beter in staat om feedback te geven dan een mens. Er zijn geen oordelen het is regelrechte eerlijke feedback.

Ook paardencoaching?

Heb je zelf al eens paardencoaching gedaan, dan zou ik graag jouw ervaringen lezen. Zou jij ook wel eens feedback van een paard willen hebben, laat het weten. Bij voldoende belangstelling kan ik een dag organiseren waarbij jij ook deze ervaring kunt ondergaan. Ik kan dit in samenwerking met Wendela Den Tonkelaar organiseren.

PS: noteer het maar vast in de agenda, zaterdag 30 mei is de eerste HBC bijeenkomst (zie hiervoor ook deze blog). De eerste bijeenkomst (geen paardencoaching) vindt plaats in Friesland.

11 Comments

  1. Dirk Jan 18 april 2015 van 17:43 - Antwoorden

    Mooi en begrijpelijk omschreven. Het is inderdaad een goede aanvulling op 'gewoon' coachen.

  2. Alie Geerts 13 april 2015 van 15:05 - Antwoorden

    Mooie ervaring Jan! Ik zou niet zomaar in de bak met een groot paard stappen, maar wie weet ooit..

  3. Hilda Mossink 13 april 2015 van 12:16 - Antwoorden

    Bijzondere ervaring Jan! Ik heb al eens eerder gehoord dat paarden zelfs ingezet worden als een soort therapie. Wij hebben die sensitiviteit ook in ons maar zijn er denk ik ver van afgedwaald. Paarden, dieren, voelen en ervaren gewoon en kennen er geen gedachten en oordelen aan toe. Hoopvol! groet van Hilda

  4. Judith 12 april 2015 van 19:54 - Antwoorden

    Ik heb Arabische volbloeden. Zij staan het dichts bij de natuur van alle paarden rassen. Zijn hoogsensitief, razend snel en zeer intelligent. Ik heb dus 5 karakters op stal staan, giga spiegels die ze mij regelmatig voorhouden. Net als vandaag met de wedstrijd. Ik was gespannen en er niet helemaal bij omdat ik dus in mijn hoofd zat. Eerste proef was een drama met een heel stout paard vol spanning en tegendraadsheid. Ik kan hem dus echt niet voor de gek houden. Daarna even rust, ademen, concentreren op het nu (daar waar het paard leeft) en met de tips van de jury de tweede proef gereden. 9 punten verschil, dat is mega maar het geeft feilloos aan dat je een paard niet in de maling kunt nemen. Daar hangt zijn leven vanaf.
    Van zo'n sessie kun je heel veel leren maar de kundigheid van de coach is hierin heel belangrijk. Er is veel kaf tussen het koren helaas.

    • Jan 12 april 2015 van 21:11 - Antwoorden

      Mooi Judith,

      dank je wel. Je kunt ze inderdaad niet in de maling nemen. Wat ik van andere deelnemers die een paard hebben gaven ook aan dat als ze gestressed zijn en dan willen ontstressen dat dat dus niet werkt, want daar trapt het paard niet in.
      Gelukkig hadden wij aan Wendela een zeer professionele begeleidster.

  5. Gerda Hammink 12 april 2015 van 17:34 - Antwoorden

    Wat beschrijf je dat mooi en duidelijk. Ik heb zelf een paard en dat is voor mij veel meer dan een hobby. Ik leer nog steeds heel veel van hem. En het is voor mij de plek waar ik het meest in het 'hier en nu' ben.

    • Jan 12 april 2015 van 21:13 - Antwoorden

      Mooi Gerda,
      Ik ben ook na deze workshop geen paardenman, maar ik blijf het zzer bijzondere dieren vinden. Ik snap dat je zegt dat het daar het meest in het hier en nu bent.

      Ik ben van plan zeker nog een keer een dergelijke ervaring op te doen.

  6. Wendela den Tonkelaar 12 april 2015 van 16:32 - Antwoorden

    Prachtig geschreven Jan! Het was ook erg mooi om te zien wat er tussen jou en het paard gebeurde. Ik hoop in de toekomst weer eens met je samen te werken!

    Groeten,

    Wendela

    • Jan 12 april 2015 van 21:14 - Antwoorden

      Ik sluit het zeker niet uit Wendela. Lijkt mij heel mooi en bijzonder om weer eens samen te werken.

  7. Renée 12 april 2015 van 12:50 - Antwoorden

    Dat klinkt inderdaad als een hele mooie, leerzame, vriendelijk confronterende en pure ervaring, Jan!

    • Jan 12 april 2015 van 21:13 - Antwoorden

      Was het zeker Renée, ik kan het je van harte aanbevelen.

Reageer